SÖYLE

SÖYLE

Birikti konuşmadıklarımız,
Birikti biriktirdiklerimiz,
Olmuyor böyle,
Söyle…

Ağır bir yük gibi yaşam,
Böyle mi?
Tatsız, tuzsuz,
Öyle mi?
Ne olacak halimiz kuzum,
Peki, ne olacak bu sevda?

Yalın, kalın bir çizgi çizsen,
Sevmediklerini silsen,
Sevdiklerinin izini sürsen,
Yaa, sevdiceğim, azıcık gülsen…

Beni de sıkıyor bu kalabalıklar,
Kalabalık içinde yalnızlıklar,
Yalnızlık içinde karanlıklar.
Karanlık içinde mi gizlenmiş,
kaybolan aydınlıklar?

Peki, ne olacak bu sevda?
Kızarmış ekmek kokusu,
demli çay, denizde gün batarken,
o yemyeşil patika, kıvrılıp uzanan dere,
o hiç eskimeyen şarkı,
nerelerde saklayım şimdi onları,
nerelere sığsın?
Kokunu ne yapayım ben şimdi,
gülüşünü nerelere katlayıp kaldırayım,
başka şeye elimi uzatırken
üzerime gelivermeden?

Bir şeyler söyle, hadi…
Hadi ama…
Peki, ne olacak bu sevda?

Ya da boş ver,
Söyleme gitsin…

İzmir, 2010

Reklamlar
Bu yazı Şiirlerim içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s