BARIŞINIZ

BARIŞINIZ

Sürerken etrafta bu amansız yarış,
Özgecan, artık kendinle barış!

Ayşe Teyzem, gördüm ağzın açık kaldı bir karış,
Dayak yeyince okulda, biricik oğlun Barış…

Oldu yüreğinde bir çarpıntı bir kabarış,
Anladım Sevgi, okuduğun kitap “Savaş ve Barış”…

Güler Hanım, ne o sabah sabah surat iki karış?
Oysa, değil mi ki slogan “evde barış işte barış”

Neşe, at bu üzüntüyü hayata karış,
Bak, sevgilin mesaj atmış: “hadi artık benimle barış”…

Hatice Ana, bitmez döktüğün gözyaşı, ettiğin yakarış,
Gelmeyince bu topraklara, gerçek barış…

Zafer Hanım, kimbilir ne zaman mutlu sona varış,
Olmaz ki, sevgiliyle öyle bir küs bir barış…

Mine der, Ey insan kişi!
-önemli değil aslında er ya da dişi-
Bırak artık şu kavgayı didişi,
Kırsan ne olacak çeneyi dişi,
Unutma her gelişin olacak bir gidişi…

Kadın ve Barış üzerine-Ocak 2011

Reklamlar
Bu yazı Şiirlerim içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s