Duygu ve düşüncelere büyüteçle bakmak-3

VEFA MI VEFASIZLIK MI???

Vefa hoş bir şey…

Ama bazen gözlerin ve dilin kapanmasına yol açabiliyor vefa; üstelik çok ciddi meseleler söz konusu olduğunda ve bu durum üçüncü kişilerin aleyhine sonuçlanabilecekken bile…

İşte bu duruma büyüteçle baktığımızda, adına vefa dediğimiz şeyle bağımlı ilişki arasında, bazen sadece çok ince ve geçirgen bir zar bulunduğu izlenimi oluşuyor….

Acaba vefa ile vefasızlık arasında bir durum mu aslında ideal olan? ve bu mümkün olabilir mi?

Yani, nesnellik, yansızlık, rasyonalizm, burada daha çok devreye sokulabilir mi?
bunun yerleşik bir davranış biçimi olması sağlanamaz mı? Bağımsız düşünmeyi öğrenmiş, muhakeme edebilen ve bunu ifade edebilecek özgürlüğü kazanmış bireyler söz konusu olduğunda, vefa kavramı yeniden anlam bulabilir mi?

Aslında bu meselenin, bir taraftan gelip de etik konusuna dayandığı da görülmekte.

Vefalı olmaksa erdem… ve de etik olan… bu durumda olumsuz gerçeği görmezden/söylemezden gelmek ve hatta başkalarının zararlanmasına yol açmak, etik olmayan mı olacak?

Peki, bağımlı olmaktan kurtulamamışlıktan kaynaklanıyorsa bu vefa (yanılsaması), o zaman buna göre hareket etmek ne kadar etik olacak?

ya da herkes kendi etik ve erdem dünyasında yaşayacak ve çatışmalar, kavgalar sürüp gidecek mi?

 

MM

Reklamlar
Bu yazı Düşünceler, Günlük, Perspektif, Sorular içinde yayınlandı ve , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s