İlişki ve Sevmek Üzerine

İlişki ve Sevmek Üzerine Düşünüyorum…

Herkesin bizden biraz uzak olduğunu düşünüyorum, mesela… Geçmişten bugüne, her şeyini bildiğiniz kaç kişi oldu hayatınızda? Peki, sizinkini bilen? Anlatmayı aslında çok istediğiniz ama cesaret edemediğiniz neleriniz var? Ya anlatmayı hiç istemediğiniz, sizinle mezara girmesini istediğiniz? Sizi başkalarına yaklaşmaktan sakındıran ya da uzak tutan neler? Uzak durmanın kendisi, yakın olmayı bilmemekten mi, korkmaktan mı, yaklaşınca büyüyen kaybetme korkusundan mı, zarar görme endişesinden mi?

Arkadaşlıkları(mızı) düşünüyorum mesela… en sağlam gibi görünenlerin bile, aslında ne kadar pamuk ipliği ile bağlı olduğunu, bazen kısa bir aramama sürecinin ardından bile bitmeye yazgılanabileceğini, mesela… ufak bir yanlış anlama, çabasızlık ya da önemsenmeme algısı ile; mesela…

Ufak bir hırgür ile çocuklarımızın bizden, bizim onlardan uzaklaşabileceğimizi, mesela…

Bunlar olmasın diye tavizler verirken ya da verirsek, aslında korktuğumuz şeyin, yani uzaklaşmanın ya da yabancılaşmanın daha da hızlı biçimde üstümüze geleceğini, mesela…

Mesela, en büyük aşkların bile, ister hastalık-ölüm ister yabancılaşma ister başkasına yönelme ile kaybedilesiliğin kıyısında oturduğunu… ve kaybedilesiliğin bize hınzırca göz kırptığını…

Tüm bunların insana hissettireceği karamsar duygulara rağmen ve hatta onlarla birlikte, yine güneşin müthiş renklerle doğup müthiş renklerle batacağını, çiçeklerin açacağını, insan ve hayvanın en masum, bebek halleriyle doğmaya -ama ne yazık ki ölmeye ve öldürmeye de- devam edeceklerini; yine hem üşüyüp hem terleyeceğimizi, acıkıp susayıp kana kana içip hazlar alarak yiyebileceğimizi bilmek… fiziksel ve duygusal doruklardan uçurumlara inip çöllerden vahalara geçebileceğimizi bilmek…

Herşeye rağmen sevmekten -tüm ayrılık olasılıklarına rağmen ve hatta bunların tümüyle birlikte sevmekten-vazgeçmemek, üstelik bitenlerin, yerine değil yanına yeni sevgiler koymak, bıkmadan, usanmadan…

Sevmek… insanın kötü olduğunu belleten, kötülük eden bir canlı olduğunu gösteren pek çok bilgi ve görüntüye rağmen… çokça insanı sevilmeye değer bulmamana yol açacak karşılaşmalarına… kimseye fiziksel ve duygusal olarak ihtiyacın olmadığını kendine ve başkalarına kanıtlamış olmanın gururunu göğsün kabararak taşımana rağmen… sevmenin hiç ama hiç şart olmadığını, hatta çokça zaman acılar hissettirdiğini bizzat tecrübe etmiş olsan bile…

Karşıdaki bir insanı, tüm bunların ötesinde sevilesi bulmak, sevmeye yazmak, severek yazmak, yazarak sevmek, sevmeyi yazmak, yazmayı sevmek…

Reklamlar
Bu yazı Düşünceler, Köşe Yazılarım içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to İlişki ve Sevmek Üzerine

  1. minemiski dedi ki:

    Günümüz koşullarında bir çok ilişkinin zaten daha başlarken sorunlu olduğunu görüyoruz…

    Maddiyat ve başarı konusunda algı ve beklentilerin değişmiş olduğu aşikar… bu şartlarda kurulan ilişkilerin bir çoğu da farkında olmasızın veya olarak, belirgin veya örtük, çıkar, tek taraflı olarak kendini yüceltme, geliştirme, vermeden alma, …. gibi motivasyonlarla kurulmakta, ne yazık ki…
    daha çok sayıda ve daha yüzeyel ilişki, sanki günümüzün mottosu… feysbukta bile arkadaş sayısının çokluğu yarıştırılabiliyor; ki, ne fiziksel ne de düşünce ve duygu açısından dokunmanızın mümkün olmadığı arkadaşlar bunların çoğu…

    Bir de modern hayatın değişmez yakınması, “zaman” eksikliği…
    Her şey o kadar iyi, güzel, mükemmel olmalı ki, sizinle ve çekirdek hayatınızdaki kişilerle ilgili olarak… başka hiç bir şeye zamanınız kalamıyor, ne zihninizde ne saatinizde ne takviminizde… kimse artık sizin için, çekirdek kendinizin -incir çekirdeğini doldurmayacak ihtiyaçlarının bile- önüne geçecek kadar önemli olamıyor…

    “Nerdeee o eski dostluklar” demek istemiyorum ama, aslında demek de istiyorum… (**)

    ” Aynı dili konuşan iki kişi yok. ” -Tezer Özlü / Yaşamın Ucuna Yolculuk

    Beğen

  2. minemiski dedi ki:

    Bu zamanda az dostun olsun, daha iyi.
    Herkesle uzaktan hoş beş edip geçmeli.
    Can gözünü açınca görüyor ki insan
    En büyük düşmanıymış en çok güvendiği.

    Ömer Hayyam

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s