SEN VARKEN YAŞADIM

SEN VARKEN YAŞADIM
 
Sen varken yaşadım asıl,
ne büyük acı olduğunu
seni kaybetmenin…
her gün, günbegün…

sen varken 
aynı zamanda
“benim için sen”
olmadığından,
acının katmerlisi hem…
her an, anbean…

şimdi; sen yoksun artık…
yokluğunun acısı var, derin…
varlığına rağmen yok olmanın”
acısı ise, yok artık…

Bu iyi olmalı, 
öyle değil mi?
Ne çare…
 
İşin aslı,
ben hep sensizken
şimdi
bir de
senin
var olabilme
ihtimalini 
kaybettim…
Sahi sen kimdin???
MM
Reklamlar
Bu yazı Şiirlerim içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s