Tag Archives: hüzün

ŞEHİRDE HÜZÜN

ŞEHİRDE HÜZÜN yaşanmamış bu şehrin hüznü beter yaşanmamış aşktan, yaşanmamış bu aşkın hüznü beter doğarken ölmekten… doğarken ölmenin hüznü, karışır şarkıya türküye eser rüzgar olur, akar ırmak, düşer yaprak olur… hüzün, gelir bu şehre taşar sevdalı bir çift yürekten, ve … Okumaya devam et

Şiirlerim içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

NEDEN

NEDEN Hazan mı hüzün mü, yoksa, bir türlü gülmeyen yüzün mü? bilemedim ki cancağızım, neden kararsız ve neden böyle umarsızım? oysa, toprakta karıncaların taşıyamayacağı, ağaçlarda kuşların tüketemeyeceği, havada insanların kirletemeyeceği kadar bereket… ve güneşte, bıkmadan usanmadan her zerreye ulaşan bir … Okumaya devam et

Şiirlerim içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | 3 Yorum

Baştacı Hüzün, İnsanca Acı Ve Masum İyimserlik

Hüzün bir sonuçtur… İnsan, “hadi ben hüzünlü olayım” diyerek hüzünlü olmaz. Hüzün bir sonuçtur. Yaşadığı, hissettiği şeylerin sonucunda ve yanında, bazı insanların ruhsal/düşünsel dünyasına yerleşen bir fon… Bunun için, duyarlı olmak gerek, algı düzeyi yüksek olmak gerek, bazı yaşantılar yaşamak … Okumaya devam et

Köşe Yazılarım içinde yayınlandı | , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın