MEVSİM

MEVSİM

bir koca kırmızı günbatımı,
bir de,
kalakalmışken oracıkta
hareketsiz,
saçlarımı alıp dolaştıran
rüzgar;
senden kalan…
bu işte…

masmavi gökyüzü yok,
serin mavi sular yok,
kuş cıvıltısı,
baharın allı yeşilli kokusu,
güller dallar,
yok işte hiçbiri…

sen varken var olan,
yokluğuna katlanamayan,
bir ben değilim elbet…
bak, mevsimler de,
alıp başlarını
onlar da gittiler işte…

kimbilir nereye…

Reklamlar
Bu yazı Şiirlerim içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s